Money Talks #025

Από τον Γιάννη Βασιλείου

Ενώ στην Ελλάδα αρκετοί δικαστικοί αντιπρόσωποι παλεύουν ακόμα με το τέρας που καλείται «διαλογή ψήφων», στην Αμερική ένα άλλο τέρας περισσότερο δημοφιλές, μα αναμφίβολα λιγότερο τρομακτικό, σάρωσε τα πάντα στο πέρασμα του με ένα κτηνώδες άνοιγμα ύψους 93,1 εκατομμυρίων δολαρίων. Με τέτοιες επιδόσεις, κι αν υποθέσουμε ότι στις μέρες που θα ακολουθήσουν θα έχει πτώση ανάλογη του The Amazing Spider-man 2, ο Γκοτζίλα θα ξεπεράσει σίγουρα τα 200 εκατομμύρια συνολικών εισπράξεων στις ΗΠΑ, ενώ ήδη σκίζει στον υπόλοιπο κόσμο.  Για να βρεθεί στην πρώτη θέση ο Γκοτζίλα εκτόπισε  το «Ανυπόφοροι Γείτονες», που έχασαν περίπου το μισό κοινό τους από το πρώτο τους Σαββατοκύριακο. Η ξεκαρδιστική, μα υπόγεια μελαγχολική, κωμωδία αναμένεται να φτάσει τουλάχιστον στα 140 εκατομμύρια δολάρια.

Εκλεκτικές Συγγένειες: Η Χρονιά με τα 13 Φεγγάρια - Η Φλόγα που τρεμοσβήνει

Από τον Παναγιώτη Μπούγια

H Χρονιά με τα 13 Φεγγάρια (In Einem Jahr Mit 13 Monden, 1978) Σκηνοθεσία : Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ

Παίζουν: Φόλγκερ Σπένγκλερ, Ίνγκριντ Κάβεν, Γκότφριντ Τζον

124΄, 1.66 : 1

Η Φλόγα που τρεμοσβήνει (Le feu follet, 1963)

Σκηνοθεσία : Λουί Μαλ

Παίζουν: Μωρίς Ρονέ, Λένα Σκέρλα, Ζαν Μορώ

108΄, 1.66 : 1

Γυρισμένη στον απόηχο της πραγματικής αυτοκτονίας του εν διαστάσει εραστή του, η ταινία του Φασμπίντερ περιγράφει τις τελευταίες μέρες της ζωής μιας τρανσέξουαλ που οδηγείται μέσα από την απόγνωση στην αυτοκτονία και αποτελεί μια αποσταγμένη, αδυσώπητη, βαθιά προσωπική και συναισθηματικά ειλικρινή αναφορά στην ανάγκη του ανθρώπου για αγάπη, αποδοχή και το δικαίωμα να «ανήκει» κάπου. Το κυρίαρχο μοτίβο της «ετεροπροσωπίας» (ο κεντρικός χαρακτήρας ετεροπροσδιορίζεται όχι μόνο από τους εκάστοτε εραστές του, αλλά κι από τα ρούχα που φορά) και της απόρριψης - εν είδει κάθαρσης - του «δέρματος», συμβολίζεται ανεξίτηλα στα πλάνα με τις αγελάδες που αφαιμάσσονται και γδέρνονται στα σφαγεία, την ίδια στιγμή που η Ελβίρα (η ερμηνεία του Φόλκερ Σπένγκλερ ισορροπεί συγκλονιστικά μεταξύ αυτοσαρκασμού και τραγικής θεατρικότητας) απαγγέλει στίχους του Γκαίτε.

Godzilla (2014) ***1/2

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Σκηνοθεσία: Γκάρεθ Γουΐλιαμς

Πρωταγωνιστούν: Άαρον Τέϊλορ Τζόνσον, Ελίζαμπεθ Όλσεν, Μπράϊαν Κράνστον, Ντέϊβιντ Στράτχερν, Κεν Γουατανάμπε, Σάλι Χόκινς, Ζιλιέτ Μπινός

123’, 2.35:1

Κάμποσα από τα καλύτερα blockbusters, είναι monster blockbusters. Από τον δεύτερο Terminator, που εγκαινιάζει την μοντέρνα εποχή των εφέ, στον Hulk του Ανγκ Λι, που δείχνει πως θα μπορούσαν να είναι οι ταινίες σούπερ ηρώων, κι από τα Σπιλμπεργκικά κομψοτεχνήματα (Lost World και War of the Worlds) μέχρι το πιο συναισθηματικό blockbuster όλων που είναι ο King Kong του Πίτερ Τζάκσον, το υποείδος έχει βγάλει  διαμάντια.

Ο Γκοτζίλα, ο Βασιλιάς των Τεράτων, με την πληθώρα των συνεχειών της μονάκριβης αρχικής ταινίας του ’54 του Ισίρο Χόντα, έμοιαζε θαμμένος κάτω από τόνους ωκεανικής λάσπης μετά το εκτρωματικό έργο του Έμεριχ 16 χρόνια πριν. Εντούτοις, στην πεντηκονταετία, ο Γκάρεθ Γουΐλιαμς (Monsters, 2010) παραλαμβάνει έναν προϋπολογισμό 160 εκατομμυρίων και παραδίδει ένα από τα καλύτερα monster movies που έχεις δει ποτέ, αλλά και ένα σχεδόν εξαιρετικό blockbuster που δείχνει γιατί το σινεμά θα μπορούσε να κερδίσει την τηλεόραση (από πλευράς θεάματος) και το downloading (αφού δεν γίνεται να το απολαύσεις πουθενά αλλού).

Salvo (2013) ***

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Σκηνοθεσία: Φάμπιο Γκρασαντόνια , Αντόνιο Πιάτσα

Πρωταγωνιστούν: Σαλέ Μπακρί, Σάρα Σεραϊόκο

110’, 2.35:1

Salvo στα ιταλικά σημαίνει αβλαβής, σωσμένος. Παραπέμπει και στην σωτηρία, τη λύτρωση, όχι μόνο την σωματική, αλλά την συνειδησιακή, την ψυχική. Για να μην σου διαφύγει κιόλας, είναι και το όνομα του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα, ενός εκτελεστή που πρέπει να καθαρίσει αυτούς που οργάνωσαν δολοφονική απόπειρα κατά του αφεντικού του. Μόνο που ένας από αυτούς που πρέπει να καθαρίσει είναι και η αδελφή του θύτη, η τυφλή Ρίτα, η οποία γεννά στον Σάλβο την εύλογη απορία γιατί να σκοτώσει έναν μάρτυρα που δεν…βλέπει. Και ταυτόχρονα την δυνατότητα να συγχωρεθεί για τα κρίματά του σώζοντάς την.

Ο Σωσίας (2013) **1/2

Από τον Ιωάννη 'Moody' Λαζάρου

Σκηνοθεσία: Ρίτσαρντ Αγιοάντε

Πρωταγωνιστούν: Τζέσε Άιζενμπεργκ, Μία Γουασικόφσκα, Γουάλας Σον, Τζέιμς Φοξ

93’

Με βάση το δεύτερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, που γράφθηκε σε μια εποχή που διαφαίνονταν για πρώτη φορά τα συμπτώματα της μεγαλούπολης πάνω στον άνθρωπο, μια έντονα καφκική ατμόσφαιρα που κατατροπώνει τις ψυχές μέσα στο καζάνι της γραφειοκρατίας και που αποθεώνει παρεξηγημένα τον δομισμό, συν μια οργουελική αστυνόμευση σκέψεων από την εργασιακή εξουσία συνθέτουν εν πολλοίς την κινηματογραφική πρόθεση του Αγιοάντε («The IT Crowd», «Submarine») για ένα εφιαλτικό ,αλλά και πικρά σαρκαστικό, ταξίδι στον εγκλωβισμό της ανθρώπινης φύσης στις κοινωνικές συμβάσεις και την (συχνά απέραντη) αστική μοναξιά που μπορούν να οδηγήσουν το άτομο στο διχασμό της προσωπικότητάς του.

Ρωμαίος και Ιουλιέτα (2013) **

Από τον Ιωάννη 'Moody' Λαζάρου

Σκηνοθεσία: Κάρλο Καρλέι

Πρωταγωνιστούν: Χέιλι Στάινφελντ, Ντάγκλας Μπουθ, Ντέμιαν Λούις, Πολ Τζιαμάτι

118’, 2.35:1

Η ρομαντική ιστορία ενός καταραμένου έρωτα, η επανάσταση της νεότητας απέναντι στην παράδοση, η ταχύτερη διάδοση των κακών νέων από την ανακουφιστική αλήθεια, η δύναμη της Μοίρας που υπερβαίνει τα ανθρώπινα. Μερικές από τις πολλαπλές αναγνώσεις του αριστουργηματικού σαιξπηρικού έργου που έχει πολλάκις μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη -και ακόμη περισσότερες φορές έχει εμπνεύσει για ανάλογες ιστορίες-, αρχής γενομένης το 1936 από τον Τζορτζ Κιούκορ του «Ωραία μου Κυρία». Πιο αξιομνημόνευτες, η εκδοχή του Τζεφιρέλι στα late 60’s (με μια από τις ομορφότερες μουσικές που γράφτηκαν ποτέ από τον Νίνο Ρότα) και η ολοκληρωτική διασκευή του μύθου από τον Λούρμαν, μιάμιση δεκαετία πριν.