Η
Επιλογή του Δεκαπενθημέρου:
Από
τον Γιάννη Σμοΐλη
Gravity
(2013) ****
Σκηνοθεσία: Αλφόνσο Κουαρόν
Πρωταγωνιστούν: Σάντρα Μπούλοκ, Τζορτζ
Κλούνεϊ
91΄,
2.35 : 1
Με
αφορμή το Gravity,
συγκρούονται δύο κατηγορίες κινηματογραφόφιλων. Στην πρώτη ανήκουν αυτοί που
πιστεύουν πως το σινεμά οφείλει να ακολουθεί πιστά τους κανόνες της
λογοτεχνίας, να αντιπαραθέτει στη λεκτική αφήγηση την διαδοχή των εικόνων πάνω
στη βάση της σχέσης αιτίου-αιτιατού και να τιμά τον λόγο, τόσο μέσα από
ζουμερούς, καλογραμμένους διαλόγους όσο και με την ανάπτυξη μιας ιστορίας που
θα άξιζε να ειπωθεί. Σαν τελευταίος κρίκος στη μακριά αλυσίδα των αφηγηματικών
τεχνών, ο κινηματογράφος κατά τη γνώμη τους, οφείλει να συμμορφώνεται με την
παράδοση και να υπηρετεί την «ιστορία». Γι’ αυτούς τους θεατές, το σενάριο σε
μια ταινία είναι τα πάντα.
Στη
δεύτερη, συγκριτικά ολιγάριθμη, κατηγορία βρίσκονται εκείνοι που παραχωρούν
γενναιόδωρα στο μέσο την ανεξαρτησία του. Που αντιλαμβάνονται τον κινηματογράφο
σαν αυτόνομη τέχνη με δικούς της κανόνες. Κι αφού δεν επιστρατεύει τις λέξεις
για να διηγηθεί, αλλά τις εικόνες, αφού τα δικά της σημεία δεν είναι γράμματα
αλλά οπτικά ερεθίσματα, τότε με τη γραμματική των πλάνων, με το συντακτικό του
μοντάζ και την ορθογραφία των κάδρων θα αρθρωθεί αυτή η άλλη γλώσσα και θα
εξαρτήσει την ευγλωττία της και την ικανότητά της να σημαίνει, από την
αποτελεσματικότητα του σκηνοθέτη.
