Από τον Ηλία Δημόπουλο
Σκηνοθεσία:
Ζομ Κολέ-Σέρα
Πρωταγωνιστούν:
Λίαμ Νίσον, Τζουλιάν Μούρ, Λουπίτα Νιόνγκο
106’,
2.35:1
Ο 62χρονος Νίσον, κάπου
εκεί στο 2008, έμοιαζε οριστικά να έχει πάρει την θέση που το σημερινό
σταρ-σίστεμ επιφυλάσσει για ηθοποιούς άνω των 45, την επιλογή δηλαδή ανάμεσα σε
πιο καλλιτεχνικές προτάσεις ή δεύτερους ρόλους σε μεγαλύτερες παραγωγές. Το Taken ήρθε να τον επανεφεύρει σε μια νύχτα
σ’ έναν ρόλο που μερικές δεκαετίες πριν θα είχε, για παράδειγμα, ο Τσαρλς
Μπρόνσον. Τον ρόλο του μεσήλικα οικογενειάρχη που αναλαμβάνει δράση εξ’ αιτίας
της προσβολής της οικογένειάς του. Με άλλα λόγια ο Νίσον ανέλαβε να γεμίσει τον
χώρο, που σε κάθε κινηματογραφική εποχή δημιουργείται, του ηλικιωμένου macho Αρσενικού που δεν ανέχεται τον
ευνουχισμό (της οικογένειας) και την αδράνεια (της ηλικίας) από μια εποχή και
κάποιες συνθήκες που δεν τον λογαριάζουν πια. Έκτοτε οι ρόλοι συρρέουν και το Non-Stop ανήκει σ’ αυτόν τον κανόνα: Του
ικανού αρσενικού που εκτοπίζεται από τη ζωή αλλά δεν τα παρατά, το λιοντάρι
βρυχάται ακόμα.
