Από τον Ηλία Δημόπουλο
Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ
Πρωταγωνιστούν: Μάϊκλ Ντάγκλας, Ματ
Ντέϊμον
118', 1.78:1
Με το που ξεκινά η -αυτοανακηρυγμένη
ως τελευταία- ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ, αισθάνεσαι σα να διακτινίστηκες
στη μέση του πιο κλασάτου gay
κουτσομπολίστικου έργου όλων των εποχών. Σταδιακά όμως καταλαβαίνεις γιατί αυτή
για τελευταία, γιατί Ντάγκλας και Ντέϊμον δεσμεύτηκαν, καταλαβαίνεις και γιατί
τα κινηματογραφικά στούντιο (λανθασμένα) απείχαν από την χρηματοδότηση της Candelabra – που τελικά ανέλαβε, προσοδοφόρα (και με 11 Emmys)
το HBO.
H
ιστορία του 6ετούς δεσμού του Λιμπεράτσε με τον Σκοτ Θόρσον μεταμορφώνεται σ’
έναν Ντόριαν Γκρέϊ που, αγνοώντας την ασχήμια του, επιδίδεται σ’ ένα κυνήγι
δόξας και απόλαυσης, χάνοντας βέβαια το στοίχημα (που κανείς δεν κέρδισε), και
λαμβάνοντας, μέσω της τέχνης του σινεμά, μια κιτς αποθέωση από εμάς που θα
δούμε πίσω απ’ τον παρδαλόσχημο Λιμπεράτσε έναν άνθρωπο που αναζήτησε εύψυχα
αυτό που δεν υπήρξε παρά μόνο σε σφριγηλά όνειρα νεανικής αλαζονείας.
