Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ντάγκλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ντάγκλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

19/12/13

Last Vegas (2013) * * * 1/2

Από τον Ηλία Δημόπουλο


Σκηνοθεσία: Τζον Τέρτελτοουμπ
Πρωταγωνιστούν: Μάϊκλ Ντάγκλας, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Μόργκαν Φρίμαν, Κέβιν Κλάϊν
105’, 2.35:1 



Η παραδοσιακή, η «παλιά» κριτική έχασε τον κόσμο της γιατί δεν έπαψε – και συνεχίζει ακόμα – να βλέπει το σινεμά σαν ένα αποκλειστικά εγκεφαλικό αποκύημα, χωρίς συνιστώσες υπαρξιακές, συναισθηματικές, μεταμοντέρνες, βίαια προσωπικές. Βλέπει μια ταινία όπως ο συγγραφέας την Ποίηση στο βιβλίο που ο Κίτινγκ ζητά από τους μαθητές του να σκίσουν την σελίδα στον Κύκλο των Χαμένων Ποιητών.

5/12/13

Behind The Candelabra (2013) * * *

Από τον Ηλία Δημόπουλο


Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ
Πρωταγωνιστούν: Μάϊκλ Ντάγκλας, Ματ Ντέϊμον
118', 1.78:1


Με το που ξεκινά η -αυτοανακηρυγμένη ως τελευταία- ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ, αισθάνεσαι σα να διακτινίστηκες στη μέση του πιο κλασάτου gay κουτσομπολίστικου έργου όλων των εποχών. Σταδιακά όμως καταλαβαίνεις γιατί αυτή για τελευταία, γιατί Ντάγκλας και Ντέϊμον δεσμεύτηκαν, καταλαβαίνεις και γιατί τα κινηματογραφικά στούντιο (λανθασμένα) απείχαν από την χρηματοδότηση της Candelabra – που τελικά ανέλαβε, προσοδοφόρα (και με 11 Emmys) το HBO.

H ιστορία του 6ετούς δεσμού του Λιμπεράτσε με τον Σκοτ Θόρσον μεταμορφώνεται σ’ έναν Ντόριαν Γκρέϊ που, αγνοώντας την ασχήμια του, επιδίδεται σ’ ένα κυνήγι δόξας και απόλαυσης, χάνοντας βέβαια το στοίχημα (που κανείς δεν κέρδισε), και λαμβάνοντας, μέσω της τέχνης του σινεμά, μια κιτς αποθέωση από εμάς που θα δούμε πίσω απ’ τον παρδαλόσχημο Λιμπεράτσε έναν άνθρωπο που αναζήτησε εύψυχα αυτό που δεν υπήρξε παρά μόνο σε σφριγηλά όνειρα νεανικής αλαζονείας.